Ik ben best goed bezig al zeg ik het zelf. Sinds een tijdje sport ik vrijwel dagelijks. Cardio, krachttraining, yoga, zumba, stability ball, noem het maar op. Mijn koffie-infuus heb ik ingeruild voor groene thee, rooibosthee en kamilliethee. Dankzij al dat sporten heb ik zoveel honger dat ik tegenwoordig ontbijt en lunch, met bruine boterhammen wel te verstaan. En nadat ik die gezonde boterhammen naar binnen heb geschoven zit ik regelmatig vol en dus trek ik nog maar zelden een zak chips of een pak koekjes open in de namiddag. Als gevolg van al die gezonde gewoontes is mijn lijf net wat strakker en gespierder dan voorheen. U begrijpt, ik loop nog net niet naast mijn schoenen.
Die schoenen begaven zich vandaag, met mij erin, richting het centrum van deze wereldstad, als voorbereiding op een vierdaagse waar ik nog niet eens voor ingeloot ben. Nadat ik van alles had opgehaald aan cadeautjes en boeken en wat al niet meer stuurde ik de kinderwagen nog even de supermarkt in. Bij de ingang van de supermarkt stond een stand met teksten die de klanten moesten aansporen om je vetpercentage te komen meten.
Normaal gesproken loop ik een dergelijk stand straal voorbij. Maar ik had ineens een enorme behoefte om van een zich als expert voordoende vreemdeling te horen hoe lekker ik wel niet bezig was qua gezondheid. Tuurlijk, bescheidenheid is een grote deugd, maar zo nu en dan moet je je ego even laten kietelen, aaien zelfs. En zo stond ik na wat standaard vragen ineens met een soort van gamecontroller in mijn handen, de armen recht vooruit gestrekt. In plaats van dat ik omhoog gestraald werd door Scotty, gingen er weet-ik-veel wat voor stralen door mijn lijf en rolden er wat cijfertjes uit het apparaat.
“Uw BMI is werkelijk waar prachtig,” begon de man “aan uw gewicht hoeft u helemaal niets te doen”. Ik deed mijn best om zo nonchalant mogelijk te reageren maar inwendig was ik natuurlijk met mijzelf aan het high-fiven. “Maar uw vetpercentage is veel te hoog voor uw leeftijd!”
Sorry, wat?
“Ja ziet u, want bij vrouwen tussen de 20 en 30 mag het maximaal 29% zijn en u zit al op 29.7%.”
Sorry, wat?
“En u drinkt trouwens ook wel heel weinig water, en u krijgt eigenlijk ook niet voldoende zuivel binnen en 1 keer vis per week is niet voldoende mevrouw.”
“Uhu”
Met mijn ego onder mijn arm verliet ik de winkel. Hij, de man van de gamecontroller, gaat me maandag bellen. Voor een 'vrijblijvend' voedingsadvies. Dus als ik volgende week ineens aan de macrobiotische zeewier zit, dan weet u hoe dat zo gekomen is. Stuurt u me dan af en toe een koekje van organische boekweitvlokken op? 
| 
Mentale voorbereiding in de trein
Startbewijs
Rondje nummer 19. Of was het nou 20?
Op de foto met Domien en Tjibbe.
Dat is toch zo 50% van het Ekstra Weekend team 